Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Krakowie

POSTANOWIENIE

Dnia 25 kwietnia 2025 r.

Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie:

po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2025r. w Krakowie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku M. B.

z udziałem E. K., Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. (...) (...) w K., (...) Funduszu (...) z siedzibą we W., Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W., Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

o wpis do księgi wieczystej

na skutek apelacji uczestniczki E. K.

od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie

z dnia 30 stycznia 2024r., sygnatura akt DzKw/KR1P/00109312/23

postanawia:

oddalić apelację.

Sędzia Zbigniew Zgud

Sygn. akt. II Ca 1787/24

UZASADNIENIE

postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2025 r.

Sąd Okręgowy przyjął za własne ustalenia Sądu pierwszej instancji. Jednocześnie nie przeprowadził własnego postępowania dowodowego, ani nie ocenił odmiennie dowodów przeprowadzonych przed Sądem pierwszej instancji. Stąd też uzasadnienie postanowienia zostaje ograniczone do wyjaśnienia podstawy prawnej postanowienia, a to zgodnie z art. 387 § 2 ¹ k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazuje przy tym, że przyjmuje także za własną podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Niezasadny był zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. Apelująca nie wskazuje na czym konkretnie miałaby polegać wadliwa ocena jedynego dowodu złożonego w sprawie, to jest prawomocnego postanowienia o przysądzeniu własności. Jak wynika z akt sprawy wnioskodawczyni do wniosku o wpis w księdze wieczystej (k.264) dołączyła odpis postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie z dnia 13 stycznia 2020 r. wydany w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II Co 24/15/P i zaopatrzony w klauzulę prawomocności, z którego wynika przesądzenie na rzecz wnioskodawczyni nieruchomości, której dotyczy zaskarżony wpis (k.267). Odpis postanowienia sądowego z klauzulą prawomocności jest dokumentem urzędowym. Taki dokument, zgodnie z art. 244 stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Stanowi tym samym dowód, że na rzecz M. B. przysądzono prawo własności nieruchomości objętej księgą wieczystą (...), a także, że orzeczenie to jest prawomocne. Przedłożony wniosek oraz odpis prawomocnego postanowienia stanowiły wystarczającą podstawę do dokonania wpisu, zgodnie z wnioskiem. Zgodnie bowiem z art. 626 ⁸ § 2 k.p.c. rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Treść wniosku i forma dołączonego do niego dokumentu odpowiadała wymogom przepisów prawa do dokonania wpisu. W myśl art. 999 § 1 k.p.c. prawomocne postanowienie o przesądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności właśnie przez wpis w księdze wieczystej. Przedłożony odpis postanowienia spełnia formalne warunki wpisu z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece, a w konsekwencji należało uznać, iż Sąd I instancji prawidłowo utrzymał zaskarżony wpis w mocy. Przedłożony odpis postanowienia opatrzony w klauzulę prawomocności, stanowi bowiem samodzielną i wystarczającą oraz wynikającą wprost z zacytowanych przepisów podstawę dokonania żądanego wpisu pod względem materialnoprawnym, i potwierdza nabycie prawa własności nieruchomości przez M. B.. Sąd Okręgowy podkreśla, że do dokonania zaskarżonego wpisu nie było konieczne zakończenie postępowania egzekucyjnego, ani rozstrzygnięcie o skargach wnoszonych na czynności komornika. Apelująca zresztą nawet nie wskazuje tych zaskarżonych czynności egzekucyjnych. Z przywołanego wyżej art. 999 § 1 k.p.c. wynika jednoznacznie, że tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności przez wpis w księdze wieczystej jest samo prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności. Dalsze losy prowadzonego postępowania egzekucyjnego są bez znaczenia dla dokonania tego wpisu. Tym samym nie było podstaw do oddalenia wniosku o wpis i zarzut naruszenia art. 626 ⁹ k.p.c. jest chybiony.

Z tych względów Sąd Okręgowy uznał, iż apelacja jest bezzasadna i jako taka podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Sędzia Zbigniew Zgud